My nie umrzemy nigdy (...) Umiera tylko czas. Przeklęty czas(...) Kiedy kochamy, stajemy się nieśmiertelni i niezniszczalni, jak bicie serca, jak deszcz lub wiatr

 Już? Tak prędko? Co to było?
Coś strwonione? Pierzchło skrycie?
Czy nie młodość swą przeżyło?
Ach, więc to już było... życie?

Pan otworzy dla ciebie bogate swoje skarby nieba,
dając w swoim czasie deszcz,
który spadnie na twoją ziemię,
i błogosławiąc każdej pracy twoich rąk.

 Pan wybawił moje życie z każdego niebezpieczeństwa.

Miłość nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego.

 Szczęście człowieka przywiązane jest nie do jego siły lub wielkości, lecz do jego charakteru.

 Jedyny dramat człowieka to brak stosunku do wieczności, do tajemnicy bytu.

 Ludzka dusza
jest jak tęcza nad przepaścią,
jak całe życie znika.
I taki wielki żal
jakby zgasła czyjaś miłość
- tych co zostali
przenika.