Historia kremacji
Kremacja wywodzi się z religii hinduistycznej i jest celebrowanym od wieków sposobem grzebania zmarłych w takich krajach, jak Indie, Indonezja, Malezja, Japonia, itp. Według dogmatów tamtejszej religii to właśnie spalenie zwłok wyzwala uwięzioną dotąd w ciele duszę i zarazem ja oczyszcza i przygotowuje, zgodnie z zasadami reinkarnacji, do wcielenia się w nową formę organiczną. Od ponad stu lat jest także powszechnym zjawiskiem w zachodniej i południowej Europie oraz USA. Pierwsze współczesne krematorium powstało pod koniec XIX wieku w Mediolanie.

Kremacja w Europie staje się coraz bardziej popularnym i modnym sposobem grzebania zwłok zmarłych, natomiast w  Polsce mówi się o kremacji stosunowo niedawno, ale już teraz można zauważyć pewien opór Polaków przed akceptacją takiej formy zejścia ze świata doczesnego. Taka postawa naszych rodaków, jakże różna od postawy naszych sąsiadów, jest zapewne silnie uwarunkowana historycznie (krematorium jak nic kojarzy nam się z obozami zagłady powstałymi podczas II wojny światowej tak samo jak wyniszczenie (eksterminacja) Żydów przywiązaniem  do historii, w tym najbardziej dosłownym znaczeniu, wynikającym z braku przez dziesięciolecia niepodległości).

Kremacja, a kościół katolicki.
Kościół katolicki zalegalizował kremację w 1963 roku. Znowelizowany Kodeks Prawa Kanonicznego zatwierdzony przez papieża Jana Pawła II potwierdza akceptację wykonywania takiej formy grzebania zwłok